Een recente studie uit het Verenigd Koninkrijk onderzocht de praktische uitdagingen waarmee eigenaars van gezelschapsdieren worden geconfronteerd bij de orale toediening van producten aan hun honden, waarbij verschillende vormen werden vergeleken, zoals omhulde tabletten, zachte kauwvormen en gearomatiseerde of niet-gearomatiseerde tabletten. De auteurs maakten gebruik van gegevens afkomstig uit social listening op sociale media (SML), gecombineerd met thematische modellering op basis van artificiële intelligentie (AI) en regionale demografische analyse.

Met deze aanpak verzamelden zij spontane ervaringen die eigenaars publiekelijk op sociale media hebben gedeeld. De doelstellingen waren een beter inzicht te krijgen in de vaak voorkomende moeilijkheden bij orale toediening bij honden van alle groottes, de specifieke uitdagingen bij grote honden te onderzoeken en de ervaringen met verschillende soorten tabletten en toedieningsmethoden te analyseren.

De analyse toonde aanzienlijke angst en vrees rond de toediening aan: 12% van de berichten vermeldde angst, terwijl termen die verband houden met vrees of ‘bang zijn’ voorkwamen in 1 tot 3% van de berichten. Slechts 7,6% van de berichten vermeldde zachte/kauwbare vormen, hoewel deze geassocieerd werden met een positieve ervaring en voorkeur.

Daarnaast speelden financiële bezorgdheden een belangrijke rol, waarbij eigenaars de kosten beschreven als een belemmering voor een optimale behandeling.

Wat betreft strategieën die als doeltreffend werden beschouwd, waren de vaakst genoemde het verstoppen van tabletten in pindakaas, kaas of vleesproducten, het pletten en mengen met voeding, en het gebruik van afleidingstechnieken.

Therapietrouw bij honden, vooral wanneer de behandeling een orale toediening vereist, is essentieel voor een doeltreffende aanpak van talrijke klinische situaties. Toch hebben weinig studies de factoren onderzocht die de naleving van voorschriften in het dagelijkse leven beïnvloeden, en de beschikbare gegevens suggereren dat de opvolging van diergeneeskundige aanbevelingen ontoereikend blijft.

Het aanhouden van regelmatige toedieningstijdstippen kan moeilijk zijn, vooral bij langdurige behandelingen of aandoeningen die frequente toedieningen vereisen. Andere obstakels zijn de duur van de behandeling, de onmogelijkheid om de medicatie in bepaalde gevallen met voeding toe te dienen, beperkende tijdschema’s, de noodzaak om meerdere behandelingen tegelijk te beheren, waargenomen bijwerkingen die sommige eigenaars ertoe brengen de behandeling te stoppen, evenals de complexiteit van de protocollen.

“Deze studie identificeerde belangrijke obstakels voor therapietrouw, zoals financiële beperkingen, angst en vrees, wantrouwen tegenover veterinair advies en praktische moeilijkheden bij de toediening”, geven de auteurs aan. Eigenaars toonden een betere therapietrouw wanneer zij een zichtbare verbetering van de levenskwaliteit vaststelden of wanneer het doel van de behandeling voor hen duidelijk en relevant leek. Kauwbare formules kregen de voorkeur, maar riepen bezorgdheid op over accidentele opname van meerdere stuks.

De studie benadrukt toedieningsstrategieën die door eigenaars werden gerapporteerd en onderstreept de noodzaak van duidelijkere communicatie over de verwachte voordelen van de behandeling, mogelijkheden voor financiële planning en alternatieve toedieningsmethoden om de therapietrouw te verbeteren.